Zonnepanelen

De lucht is strakblauw, net als gisteren. Eindelijk, na bijna 3 weken regen en bewolking. Het lentegevoel van december komt langzaam terug.

Maar toch, elke keer als de lucht zo blauw is en de zon aan de hemel straalt, kijk ik weemoedig naar de zonnepanelen op de picknick tafel.

Die horen op het dak te liggen en energie naar het energienet terug te leveren.

De kopers van mijn huis in Noordwijk wilden ze niet overnemen. Ton heeft met gevaar voor eigen leven, ze van het dak gehaald en alles is mee naar Frankrijk verhuisd.

Hier hebben we een bedrijf ingeschakeld om de boel aan te sluiten. Al gauw bleek dat het niet zomaar even geïnstalleerd kan worden. Nee, zoals bij alles kost dit tijd en stapels dokumenten!

Er waren 3 opties om ze aan te sluiten. Direct op de stoppenkast, dan verbruik je overdag wat ze opleveren. Voor ons geen optie omdat wij volgend jaar ons huis gaan verhuren, dus ze dan voor jan doedel op het dak liggen. Ze leveren dan niets op. Optie 2 is ze aansluiten op de meterkast. Deze moet dan vernieuwd worden, wat rond de 500€ gaat kosten. Ze kunnen dan met de materialen die we erbij hebben op het dak gemonteerd worden. De omvormkast moet wel aangepast worden op Franse maatstaven. Wat we meer terugleveren als verbruiken leverd dan 0,6 cent per kw op. Daarnaast moeten we een abonnement nemen van €60 per jaar. Wat er op neer komt dat we die kosten er waarschijnlijk net uithalen, dus quit spelen als we ons huis verhuren.

Optie 3 is hetzelfde als optie 2, alleen worden de panelen dan rechtstreeks op het dak geplaatst. Dit levert dan 0,14 cent per kw op. Maar dat plaatsen is een dure onderneming, dus blijft er optie 2 voor ons over.

Omdat optie 2 ons weinig oplevert, financieel gezien, proberen ze ons aan te melden voor optie 3, zonder dat de panelen rechtstreeks op het dak komen te liggen.

Met een stapel van 26 dokumenten( sommigen moesten 7 keer uitgeprint worden) naar het gemeente huis om de aanvraag daar in te dienen. Ik kreeg 2 formulieren mee terug. 1 daarvan naar het bedrijf gestuurd en nu is het afwachten wanneer de boel in gang gezet gaat worden.

Nee, zo simpel als in Nederland gaat het hier nog niet. Daar is alles via het internet te regelen.

Heel langzaam gaan ze hier ook die kant op. Toen ik laatst een paar spaarrekeningen opende, waarvoor ik wel 2 keer een uur bij de bank heb gezeten, kon ik deze contracten via het internet digitaal ondertekenen, ipv de zoveelste map met dokumenten mee naar huis te krijgen.

Het verandert dus langzaam.

Maar goed, nu is het afwachten wanneer de panelen aangesloten kunnen worden. Vooralsnog liggen ze werkloos op de picknick tafel in het zonnetje te wachten op energiekere tijden .

Een week detoxen

Ton kwam een paar weken geleden met het idee om een week te gaan detoxen. Na zijn ervaring met glutenvrij eten wilde hij zijn lichaam wat beter leren kennen. Ik had er wel oren naar. Was iets wat al heel lang op mijn verlanglijstje stond, al had ik er dan wel een tropisch oord bij in gedachten. Maar ach, het gaat ook prima bij de warme houtkachel ! 

Voor we begonnen het internet afgespeurd op weetjes over een detox week. Wat mag wel en wat moet je laten. Natuurlijk is er heel veel over te vinden en uit alle info hebben wij een voor ons passende lijst van eten gemaakt wat uit den boze zou zijn en wat juist heel goed.

Zo waren roken, koffie, suiker, vlees, eieren, zuivel, granen, alcohol, not done. Veel vers fruit en groenten, veelal in de vorm van smoothies mochten wel. Natuurlijk veel water drinken en lekkere detox theetjes. De ochtend beginnend met een glas lauw water met een half uitgeknepen citroen erin, om je lever te reinigen. Vis en noten mochten ook, zo ook rijstwafels. Ton die moest uitkijken niet te veel af te vallen, bleef dit laatste vooral eten. Ik hield het bij een salade tussen de middag en een kopje bouillon 's avonds. Ik wilde wel graag afvallen !

Voor mij waren de ochtenden zoals altijd, er kwam alleen een glas lauw citroensap bij. Smoothie en een paar koppen thee dronk ik altijd al. De salade tussen de middag vond ik heerlijk. Wel zonder dressing en kaas, maar met een half uitgeknepen citroen was het ook heerlijk. De middagen waren soms moeilijk, maar water en nog een smoothie namen het honger gevoel wel weg. En ik, die helemaal niet van bouillon houd, vond het nu heerlijk ! Even wat hartigs. 'S Avonds dronk ik weer thee en nam ik vaak nog een smoothie. 

Alleen de eerste dag heb ik wat lichte hoofdpijn gehad, vermoedelijk door een gebrek aan suiker. 1 ochtend stond ik op met een licht gevoel in mijn hoofd, maar dat was al snel over. Ik deed verder gewoon mijn werk, ik, om en buitenshuis. De week is om, en het is me prima bevallen.

Mijn huid voelt zachter aan en ik ben 3 kg kwijtgeraakt ! 

De salade tussen de middag houdt ik erin en ik hoop ook kleinere porties te kunnen blijven eten want er mogen nog wat kilootjes van af.....op naar de bikinilijn!

Voor Ton was het een ander verhaal. Hij ging een soort van cold turkey. Ik was al jaren van mijn "ine" verslavingen af (koffie en roken), maar Ton niet. Het detoxen begon bij hem de eerste middag met knallende hoofdpijn, die niet weg ging. Na 2 dagen kwam daar ook vreselijke pijn in zijn benen bij. Dit schijnt vaker voor te komen bij detoxen. Dit komt doordat de afvalstoffen je spieren verkrampen en bloedvaten vernauwen. Na een slapeloze nacht van de pijn, waarin hij ook paracetamol slikte, is hij na 2 dagen weer gaan koffie drinken en roken, zei het met mate. De pijn in zijn benen bleef nog 1 dag aan. Na 5 dagen ging hij op de weegschaal staan en bleek 5 kilo afgevallen te zijn ! (Ohhhh ik zou wel willen ruilen)! Dat was voor hem het punt om er mee te stoppen. Het kost hem erg veel moeite om weer aan te komen, iets war hij graag zou willen. Maar ondanks zijn minder prettige ervaringen, heeft ook hij er positieve dingen aan overgehouden. Zo zal hij koffie zonder suiker blijven drinken, de dag blijven starten met lauwe citroensap. Niet meteen aan de koffie met een peuk gaan, maar eerst een smoothie drinken en douchen. En ook zal er regelmatig een alcohol loze avond zijn.

We hebben beiden veel energie gahad de afgelopen week en Ton voelde zich met name in de ochtenden veel frisser, vermoedelijk door de alcohol die ontbrak.

Zo hebben we er beiden positieve ervaringen aan over gehouden.

Vandaag weer back to normal, maar wel met mate !

Reetjes

Laatst zag ik 2 reetjes aan de bosrand staan. Ik word altijd blij als ik ze zie, want dat betekend dat ze de jagers hebben weten te ontlopen.

Vaak zie ik ze niet, want Lotte loopt altijd ver voor me uit en probeert al het mogelijke wild de stuipen op het lijf te jagen, door er achter aan te rennen. Gelukkig gaat ze niet achter ze aan het bos in, en zijn reeën, konijnen, vogels en vossen haar te snel en slim af. Ze heeft nog nooit wat te pakken gehad, nee, voor haar is het alleen lollig om ze op te jagen.

Maar ja, dan de jagers. Beneden aan ons weggetje staat een soort schuurtje, het huisje van de jagers.

Vanaf september tot het voorjaar duurt het jachtseizoen. In deze periode verzamelen de jagers zich hier op zondag. Er staan dan verschillende auto's beneden.

Lotte houden we dan meestal binnen, want die gaat anders onafgebroken staan blaffen naar de mannen.

Gelukkig jagen ze meestal aan de overkant en zelden in het bos achter ons.

Daar zijn we blij mee, want daar loop ik altijd met de honden, en op zondag halen we daar ook dood hout uit het bos, wat bestemd is voor de kachel. Dat ga je niet doen als er jagers rondlopen. 

Jaarlijks vallen er 10-tallen doden door de jacht. De jagers zelf zijn verplicht om oranje pet of hesjes te dragen, om te voorkomen dat ze elkaar afschieten. Maar menig jogger of wandelaar wordt nogal eens aangezien voor wild, en wordt dan beschoten. Nee, op zondag is het niet veilig om een boswandeling te maken.

Als vegetariër zijnde, heb ik niets met de jacht. Leven en laten leven is mijn motto. Al begrijp ik wel dat er in gebieden de wildstand op peil gehouden moet worden. Een overschot aan wild kan natuurlijk overlast veroorzaken. Maar ik begrijp niet dat er fazanten uitgezet worden, om er vervolgens op te gaan jagen. Dat laatste gebeurt hier dus.

Tja het jagen zit de mannen hier in de genen. Al jaren wordt er gejaagd, al heb ik het idee dat het animo bij de jonge mannen terug loopt. Ik zie vooral mannen van middelbare leeftijd, gehuld in groene jagers kleding met een knaloranje petje op hun hoofd en een geweer om de schouder. Het zal ze vast een bepaald gevoel geven om er zo bij te lopen. Ze worden vergezeld door de jachthonden. We horen ze maar wat vaak blaffen. Het komt regelmatig voor dat de jagers hun hond kwijtraken, of de hond zijn baas. Ik zie ze wel eens lopen, eenzame honden zoekend naar hun baas. En ook jagers komen hier wel eens vragen of we hun hond gezien hebben. Ach, wat een leed !  Het leven van een jachthond is echt geen pretje. Ze worden meestal gehouden in een kennel buiten het huis. Moederziel alleen, geen sociaal leven, en op zondag eruit voor de jacht.

Nee, ik heb niets met de jacht, de geweerschoten gaan me ook altijd door merg en been.

Ik word blij van de reetjes aan de bosrand. Gelukkig zijn ze er nog.