Wie ben ik nu ?

Toen we in maart vorig jaar hier kwamen wonen, heb ik me bij het arbeidsbureau in laten schrijven als zelfstandige. Ik maak tassen van fietsbanden, verkoop deze via internet en op markten.

De eerste zomer heb ik redelijk wat tassen verkocht. Echt rijk werd ik er niet van, want elk kwartaal moest er een percentage afgedragen worden voor de sociale lasten en zeg maar, het ziekenfonds. Door mijn werk als zelfstandige was ik dus verzekerd. Ook heb ik voor de markten een parasol aan geschaft en ook bleek ik me te moeten verzekeren alvorens ik op een markt mocht staan. Al met al heel wat kosten, dus ik hield er niet echt veel van over.

Dit jaar was de marktverkoop echt beneden peil. En nu hebben zie ook nog besloten dat je als zelfstandige naast je privé rekening ook een zakelijke rekening moet openen. Daar ben je hier in Frankrijk al gauw €5 per maand voor kwijt. 

Tja, dat was me net te veel van het goede.

Vandaag dus naar het arbeidsbureau geweest om mijn zelfstandige onderneming per 1 december op te heffen. Geen officiële markten meer waar ik tassen ga verkopen. Nee, ik beland in het zwarte circuit.

Zal op rommelmarkten gaan staan en op zoek naar andere leuke evenementen waar ik niet mijn officiële papieren hoef te laten zien. Jammer, maar door de vele kosten was het niet meer op te brengen.

Natuurlijk veranderd er daadwerkelijk niet zo heel veel. Ik kan nog een jaar verzekerd blijven en daarna kan ik vermoedelijk bij Ton op de ziektekosten verzekering of zelf iets regelen via de sociale dienst.

Ton was natuurlijk altijd al de kostwinner. En ik zijnassistent als het gaat om het versturen van de onderdelen wereldwijd. Mijn tassenmakerij was een bijverdienste, waar ik absoluut niet van kon leven.

Gevoelsmatig ligt het echter wel anders. Opeens heb ik voor mijn gevoel helemaal geen status meer en ben ik nog meer afhankelijk van mijn partner.  Iets wat nog wel een plekje moet vinden in mijn systeem merk ik. Ik die altijd haar eigen boontjes heeft gedopt, de zelfstandigheid zelve.....wat is er van over ?

Natuurlijk bedruip ik mezelf prima op financieel vlak na de verkoop van mijn huis, maar wat ben ik nu ?

Huisvrouw ? Assistent van Ton? Hobbyhuppelkutje ? Medewerkster in de kringloop, als vrijwilliger ?

Het is echt raar te merken wat dit met me doet. Na de slechte verkoop van afgelopen zomer heb ik geen enkele tas meer gemaakt, het had zo demotiverend gewerkt, dat me de inspiratie ontbrak. Ook al zit mijn hoofd nog vol leuke ideeën, het kwam er niet meer van om achterl mijn naaimachine plaats te nemen.  De ideeën zijn er nog steeds, en ik zal ook echt nog wel wat tassen gaan maken, gewoon omdat het heel leuk is om te doen.

En verder.....ik ga maar een baantje zoeken, dan weet ik weer wie ik ben......

Kleine wereld

De ochtend is gehuld in dikke mist. Zelfs de overkant is niet zichtbaar. Het regent.

Mijn winterjas van zolder gehaald en met mijn cappucion op, loop ik het dagelijkse rondje met de honden. Ik kijk nauwelijks om me heen, er valt immers vrijwel niets te zien. Nee, mijn blik is naar beneden gericht. Gras met regendruppels en prachtige klaviertjes, alsof ze met zilver zijn belegd. Zo'n kleine wereld en toch zoveel moois te zien! 

Terwijl ik zo loop, de grond afspeurend naar nog meer mooie schatten, bedenk ik me dat het zo belangrijk is om de kleine dingen in je directe omgeving te zien, te waarderen.

De wereld is tegenwoordig zo groot, al het nieuws, alle ellende komt zo snel en met zoveel, vaak afschuwelijke beelden, binnen. Zoveel negatief nieuws, haat, dood en verderf. Gelukkig op grote afstand, al wordt die afstand wel steeds kleiner.

Maar we kunnen er zo weinig aan doen. Het zijn de regeringsleiders die oorlogen verklaren, noodtoestanden uitroepen, om zo de overheid nog meer mogelijkheden te geven tot geweld.

We kunnen onze afschuw uitspreken, onze profielfoto op Facebook veranderen, maar er daadwerkelijk iets aan doen..... Nee, je kunt je er hooguit erg beroerd en machteloos door voelen.

Ik denk dat het belangrijk is om vooral in je eigen directe omgeving vredelievend te zijn en de mooie dingen daar te blijven zien. Glimlach naar elkaar, heb lief. Kijk naar je omgeving en kleur haar wat mooier. Kijk om je heen, zit je er niet warmpjes bij ? Hoeveel mooie schatten staan er om je heen ? Weet je nog hoe blij je was toen je dat schilderijtje kreeg ? En kijk eens naar het roodborstje op de balkonrand! Er is zoveel moois in je directe omgeving. Bekijk het eens met andere ogen, waardeer het, het zal je een blij gevoel geven ! Kijk vandaag eens niet op nu.nl en laat het 8 uur journaal voor wat het is. Het is zo belangrijk om dankbaar te zijn voor alles om je heen, je eigen kleine leefwereld.

Als we allemaal dit fijne gevoel vasthouden en uitstralen, zal de wereld er mooi uit blijven zien, zelfs als het regent !!

De noodtoestand

Als ik vanmorgen met de honden loop is alles net als gisteren. De koeien liggen vredig te herkauwen in de wei, Lotte blaft wat naar ze en vervolgt al huppelend en onbevangen haar weg. De stilte is hoorbaar, zo vredelievend, zo vertrouwd.

En toch is alles anders. Opeens woon ik in een land waar een noodtoestand heerst.

Een handje vol extremisten hebben angst gezaaid. Parijs is in oorlog.

Ik ben verbijsterd, verdrietig en lees, kijk en luister het nieuws vol afschuw. Waarom doen mensen dit anderen aan ? Ik kan dat niet begrijpen.

Een dier heeft net als de mens een vlucht en/of aanval gedrag in geval van bedreiging. Een natuurlijk instinct. Niemand vlucht of valt aan als er geen bedreiging is, tenzij er een traumatische ervaring is, of er een flinke kronkel in de hersenen.

Helaas lopen deze laatste in veel gevallen vrij rond en vallen ze aan zonder dat ze zelf daadwerkelijk bedreigd worden. Schiet mij maar lek.....in dit geval niet zo' n goede uitdrukking, maar ik snap niet hoe mensen zoiets kunnen doen. Lukraak in het rond schieten, bewust onschuldigen doden en jezelf daarna ook de dood injagen.

Het kan toch niet zo zijn dat er een geloofsovertuiging is die dit voorschrijft? Dat je een martelaar wordt na zo'n daad? De mens is van nature vredelievend. Niemand wordt vol haat geboren. Dat gedrag is aangeleerd. Door velen wordt er nu naar de moslims gewezen, maar ook christenen hebben een geschiedenis vol afschuwelijke daden. Los van elk geloof, het zijn mensen die dit andere mensen aandoen. 

Veiligheid is zo'n groot goed. Iedereen iwil in veiligheid kunnen leven. Doordat er onveilige gebieden zijn, is er een enorme stroom aan vluchtelingen ontstaan. Wat in Syrië gebeurt, kan ook hier gebeuren. Het worden aanslagen genoemd, terreurdaden, maar als het maar vaak genoeg gebeurt zit je in een oorlog voor dat je het weet.

Ik hoop dat het nooit zover komt. Ik prijs mezelf gelukkig dat ik al ruim een halve eeuw in veiligheid heb kunnen leven en wonen. Ik geloof in de vredelievendheid van de mens.

Laten we in vredesnaam lief zijn voor elkaar!

Vandaag zou ik wel een herkauwende koe willen zijn of een onbevangen huppelende hond. Gewoon weer zo'n dag als alle anderen.

Helaas weet in dat ik op dit moment in een land woon waar de noodtoestand heerst.

Ik ga maar weer naar buiten om naar de vredelievende stilte te luisteren.

Oh, het is weer een feestdag

Als je in een ander land gaat wonen, krijg je ook te maken met andere feestdagen als in Nederland.

Ik denk dat ik hier nooit aan zal wennen.

Gelukkig laten de winkels meestal een week van te voren zien of ze op een bepaalde datum al dan niet open zijn, wat voor mij al gauw betekend....googelen op die dag, het zal wel een feestdag zijn.

Meestal zijn de winkels op zo'n dag, net als op zondag, s'morgens geopend. Nou ja, ik schrijf winkels, maar bedoel eigelnlijk alleen de supermarkten in dit geval.

Desalniettemin heb ik wel eens voor een dicht postkantoor gestaan met een pakketje, tja, overheidsinstellingen zijn op nationale feestdagen allemaal gesloten.

November is ook zo'n maand met 2 voor mij onbekende feestdagen.

Het begint al op 1 november; Allerheiligen , Toussaint. Op deze dag worden de heiligverklaarden herdacht. Aan de vooravond van Allerheiligen wordt Halloween gevierd. Dit is oorspronkelijk het herdenken van de doden. Op 2 november is het Allerzielen. Op deze dag zetten de mensen bloemen, chrysanten, op het graf van hun dierbaren. Tegenwoordig gebeurt dit in Frankrijk al op 1 november.

Als ik de chrysanten bij verschillende winkels zie staan, weet ik nu....o , ja daar was iets mee, volgens mij komt er een feestdag aan.

Dit jaar heb ik ook chrysanten gekocht, maar om in een grote pot in de tuin te zetten!

Vandaag zag ik bij de supermarkt een briefje hangen dat ze op woensdag de 11de de hele dag gesloten zijn.

Bij thuiskomst dus weer googelen, want zelfs een grote supermarkt de hele dag dicht, dat zou toch wel een bijzondere feestdag zijn. Het is wapenstilstandsdag, jour de l'Armistice. Het einde van de eerste wereldoorlog wordt deze dag herdacht. Ook in België trouwens.

Zo hebben ze in Frankrijk toch weer mooi 2 vrije dagen te pakken in november.

In december kennen ze maar 1 kerstdag. 2de kerstdag is iets typisch Nederlands.

Oude en nieuw wordt zonder vuurwerk gevierd, iets wat wel vaak op andere feestdagen, of plaatselijke feesten wordt afgestoken. Zo hoor je het zomers regelmatig knallen, want elk dorp heeft wel een dorpsfeest in de zomer.

Pasen, Hemelvaart en Pinksteren zijn hetzelfde als in Nederland.

Verder viert men in Frankrijk de dag van de arbeid op 1 mei. Dit is een officiële feestdag. Op 8 mei wordt het einde van de 2de wereldoorlog herdacht, fête de la Victoite. Hetzelfde als 5 mei in Nederland, alleen is het hier wel voor iedereen een vrije dag.

En dan is er in augustus nog een katholieke feestdag; Maria Hemelvaart.

In de zomer, 14 juli, is het de nationale feestdag, fête nationale. Hier wordt de bestorming van de Bastille gevierd en is het begin van de Franse revolutie in 1789.  

Morgen dus een vrije dag, best onverwachts, wat eigenlijk wel zo lekker is !