De eerste zomer heb ik redelijk wat tassen verkocht. Echt rijk werd ik er niet van, want elk kwartaal moest er een percentage afgedragen worden voor de sociale lasten en zeg maar, het ziekenfonds. Door mijn werk als zelfstandige was ik dus verzekerd. Ook heb ik voor de markten een parasol aan geschaft en ook bleek ik me te moeten verzekeren alvorens ik op een markt mocht staan. Al met al heel wat kosten, dus ik hield er niet echt veel van over.
Dit jaar was de marktverkoop echt beneden peil. En nu hebben zie ook nog besloten dat je als zelfstandige naast je privé rekening ook een zakelijke rekening moet openen. Daar ben je hier in Frankrijk al gauw €5 per maand voor kwijt.
Tja, dat was me net te veel van het goede.
Vandaag dus naar het arbeidsbureau geweest om mijn zelfstandige onderneming per 1 december op te heffen. Geen officiële markten meer waar ik tassen ga verkopen. Nee, ik beland in het zwarte circuit.
Zal op rommelmarkten gaan staan en op zoek naar andere leuke evenementen waar ik niet mijn officiële papieren hoef te laten zien. Jammer, maar door de vele kosten was het niet meer op te brengen.
Natuurlijk veranderd er daadwerkelijk niet zo heel veel. Ik kan nog een jaar verzekerd blijven en daarna kan ik vermoedelijk bij Ton op de ziektekosten verzekering of zelf iets regelen via de sociale dienst.
Ton was natuurlijk altijd al de kostwinner. En ik zijnassistent als het gaat om het versturen van de onderdelen wereldwijd. Mijn tassenmakerij was een bijverdienste, waar ik absoluut niet van kon leven.
Gevoelsmatig ligt het echter wel anders. Opeens heb ik voor mijn gevoel helemaal geen status meer en ben ik nog meer afhankelijk van mijn partner. Iets wat nog wel een plekje moet vinden in mijn systeem merk ik. Ik die altijd haar eigen boontjes heeft gedopt, de zelfstandigheid zelve.....wat is er van over ?
Natuurlijk bedruip ik mezelf prima op financieel vlak na de verkoop van mijn huis, maar wat ben ik nu ?
Huisvrouw ? Assistent van Ton? Hobbyhuppelkutje ? Medewerkster in de kringloop, als vrijwilliger ?
Het is echt raar te merken wat dit met me doet. Na de slechte verkoop van afgelopen zomer heb ik geen enkele tas meer gemaakt, het had zo demotiverend gewerkt, dat me de inspiratie ontbrak. Ook al zit mijn hoofd nog vol leuke ideeën, het kwam er niet meer van om achterl mijn naaimachine plaats te nemen. De ideeën zijn er nog steeds, en ik zal ook echt nog wel wat tassen gaan maken, gewoon omdat het heel leuk is om te doen.
En verder.....ik ga maar een baantje zoeken, dan weet ik weer wie ik ben......
Geen opmerkingen:
Een reactie posten